ارتودنسی متحرک

ارتودنسی از درمان های دندانپزشکی است که به دو نوع کلی ارتودنسی ثابت و ارتودنسی متحرک تقسیم بندی می شود. دستگاه ها و بریس های ارتودنسی متحرک را، همانطور که از نامش پیداست، می توان از دهان خارج کرد. در واقع، این دستگاه به دندان ها چسبانده نمی شود و تنها روی دندان ها قرار می گیرد.

به طور سفارشی و برای هر فرد به صورت جداگانه متناسب با سایز دهان او ساخته می شوند. توجه داشته باشید که این متخصص ارتودنسی است که می تواند برنامه درمان ارتودنسی مناسب را طرح ریزی کرده و همچنین درباره نوع درمان ارتودنسی تصمیم می گیرد.

دستگاه های ارتودنسی متحرک

دستگاه های ارتودنسی متحرک به دو دسته تقسیم می شوند.

  • دسته اول

دستگاه های متناسب با حرکت های ساده دندانی هستند.

  • دسته دوم

از این دستگاه ها به منظور حرکت دادن فکین متناسب می باشند. به شیوه ای طراحی می شوند که نیروی مشخصی را با کمک فنرها، پیچ ها و سایر اجزای مکانیکی به دندان ها و یا فکین وارد کرده و با این روش، ناهنجاری های دندان ها و فکین را برطرف می کنند.

انواع بریس های متحرک

بریس های متحرک انواع مختلفی دارند که بسته به کاربرد و محل قرار گیریشان متفاوتند. انواع بریس های متحرک ارتودنسی عبارتند از :

  1. بریس های هاولی :

بریس های هاولی یک قوس لبی و چند آدامز ( نگهدارنده ) دارند. این بریس ها زمانی مورد استفاده قرار می گیرند که دندان های پیشین فک بالایی بیش از حد جلو باشد.

قوس یا کمان متحرک روی دندان های جلویی قرار گرفته و با فشاری که وارد می کند، آنها را داخل دهان کشیده و کلاسپ به دندان های عقب قلاب می شود تا بریس نگه داشته شده و قوسلبی تقویت شود. بریس های هاولی می توانند در صورت لزوم و با اعمال برخی تغییرات به عنوان ریتینرهای متحرک مورد استفاده قرار بگیرند.

  1. زد اسپرینگ ها :

از دیگر انواع بریس های متحرک ارتودنسی زد اسپرینگ ها هستند که به منظور کشیدن دندان های جلو رفته به سمت عقب دهان مورد استفاده قرار می گیرند. این بریس ها از یک جز Z مانند فعال به همراه اجزا نگهدارنده تشکیل شده اند و بسیار ساده و غیرقابل تشخیص هستند.

زد اسپرینگ ها به دلیل نصب کلاسپ روی دندان های عقبی و نصب آن در پشت دندانی که نیاز به حرکت دارد، از بیرون اصلا قابل تشخیص نیستند و توسط عموم دیده نمی شوند.

  1. اینویزیلاین ها یا بریس های نامرئی :

بریس های نامرئی جدیدترین نوع بریس های ارتودنسی متحرک هستند. به دلیل شفافیت و نامرئی بودن این بریس ها، معمولا طرفداران بسیاری دارند و از محبوبیت بالایی برخوردار هستند. اکثر افرادی که دندان هایشان نیاز به ارتودنسی دارد به دلیل ظاهر ناخوشایند بریس های فلزی از انجام درمان ارتودنسی صرف نظر می کنند. بریس های نامرئی این مشکل را برطرف کرده اند و روی دندان ها قابل دیده شدن نیستند.

از طرفی، نصب و قرار گرفتن بریس های ثابت روی دندان ها دردناک است و معمولا در روزهای اولیه بریس های ثابت، باعث ایجاد جراحت و زخمی شدن دهان بیمار می شوند. همچنین عادت کردن به بریس های ثابت بسیار زمان بر است و تمیز کردن آنها نیز دشوار می باشد. گرچه بهترین مزیت بریس های ثابت این است که نتایج بسیار موثری در درمان ارتودنسی دارند و در این درمان، بسیار مفید واقع می شوند.

مزایای استفاده از روش ارتودنسی متحرک

استفاده از روش ارتودنسی متحرک و انواع دستگاه های آن، مزایای بسیاری دارد؛ که این مزایا عبارتند از:

  • امکان خارج کردن دستگاه های ارتودنسی متحرک برای تمیز کردن دندان ها و حتی بریس های ارتودنسی وجود دارد.
  • همچنین زمانی که درد غیرقابل تحملی در دندان ها ایجاد شد، شما می توانید بریس های متحرک ارتودنسی را به طور موقت از دهان خارج کنید.
  • شما می توانید هنگام مراسم عروسی و مجالس خاص برای حفظ ظاهر طبیعی خود،به طور موقت آنها را از دهان خارج کنید.
  • بریس های متحرک کمتر از بریس های ثابت قابل تشخیص هستند.
  • بریس های متحرک به سادگی قابل استفاده هستند و هر فردی با یادگیری یک سری آموزش می تواند به راحتی از آن ها استفاده کند.
  • بریس های متحرک ارتودنسی در لابراتورهای دندانپزشکی و به صورت سفارشی برای فرد و متناسب با دندان ها و فکین او ساخته می شوند.

محدودیت های استفاده از روش ارتودنسی متحرک

همانطور که گفته شد، متخصص ارتودنسی در جلسه اول مراجعه با معاینه و بررسی دقیق دندان ها، تشخیص می دهد که کدام نوع از دستگاه های ارتودنسی به منظور درمان ناهنجاری ها و مشکلات دندان ها و فکین فرد مناسب است. در این بین، برخی از ناهنجاری ها هستند که توسط دستگاه های ارتودنسی متحرک درمان نمی شوند و نیاز به ارتودنسی ثابت دارند. در این صورت، می توان گفت که در استفاده از دستگاه های ارتودنسیمتحرک محدودیت هایی وجود دارد.

این محدودیت ها عبارتند از :

  • امکان استفاده از روش ارتودنسی متحرک برای درمان ناهنجاری های شدید دندان ها و فکین وجود ندارد و این روش ارتودنسی تنها برای ناهنجاری های ساده یا خفیف کاربردی است.
  • دستگاه های ارتودنسی متحرک قابلیت اصلاح ناهنجاری ها و چرخش های چندگانه را ندارند.
  • برخی دستگاه های ارتودنسی متحرک بی کیفیت هستند که فرد با استفاده از آنها احساس راحتی نمی کند و در واقع قابل تحمل نیستند.

معایب روش درمان ارتودنسی متحرک

در کنار تمامی مزایایی که برای روش ارتودنسی متحرک ذکر شد، این روش یک سری معایبی را نیز شامل می شود؛ که عبارتند از:

  • اخلال در سخن گفتن در مدت زمانی که بریس ها داخل دهان است.
  • احساس درد و فشار در ابتدای قرار گرفتن بریس ها در دهان
  • بریس های متحرک باید طبق برنامه ای منظم و روزانه در داخل دهان قرار بگیرند. در غیر اینصورت، روند درمانی دچار اخلال شده و طول دوره درمانی افزایش پیدا می کند.
  • بریس های متحرک برای درمان تمامی ناهنجاری های دندانی مناسب نیستند.

طول دوره درمانی ارتودنسی متحرک

در حالت کلی، زمان درمان با بریس های متحرک بسیار کمتر از درمان با استفاده از بریس های ثابت است. در برخی بیماران و برای برخی مشکلات و بیماری های دندان ها و فکین، بریس های ثابت و متحرک به طور همزمان مورد استفاده قرار می گیرند.

در واقع، طول دوره درمانی ارتودنسی به عوامل مختلفی اعم از شدت ناهنجاری، سن بیمار، نوع ناهنجاری و… بستگی دارد. معمولا طول احتمالی دوره درمانی ارتودنسی در جلسه اول معاینه و توسط متخصص ارتودنسی مشخص می شود.

امیدواریم که این مطلب ( ارتودنسی متحرک ) مورد رضایت شما عزیزان واقع شده باشد. برای دیدن مطالب بیشتر به سایت کلینیک حکیم مراجعه مراجعه کنید.